ကွမ်းခြောက်မှုမှုန်မှုန်သည် အပူချိန်မြင့်မားသော စက်မှုလုပ်ငန်းများတွင် အထိရောက်ဆုံးအားဖော်ပေးပါသည်။

ကုတ်ထည့်မှုန်မှုန်၏ အပူခါးသည့် စွမ်းဆောင်ရည်အခြေခံများ

အပူခါးသည့် စက်မှုလုပုပ်ငန်းများတွင် ကုတ်ထည့်မှုန်မှုန်၏ အပူခါးသည့် စွမ်းဆောင်ရည်ကို နားလည်ရန်မှုန်မှုန်များသည် အလွန်အရေးကြီးပါသည်။ အကြောင်းမှာ ၎င်းသည် အပူဖိအားအောက်တွင် ခံနိုင်ရည်ရှိမှုနှင့် စွမ်းဆောင်ရည်ကို အာမခံပေးပါသည်။ ထို့ကြောင့် ကြေကွဲခြင်း သို့မဟုတ် အလွဲထွက်ခြင်းကဲ့သို့သော အစောပိုင်းကုန်ဆုံးမှုများကို ကာကွယ်ပေးပါသည်။

ကုတ်ထည့်မှုအတွက် အပူခါးသည့် အခြေအနေနှင့် အသုံးပြုမှုအတွက် အပူခါးသည့် အခြေအနေ – အဘယ်ကြောင့် အစားထိုး၍ မရပါသနည်း

ကုတ်စပ်ခြင်းအပူချိန်သည် အချိန်တိုအတွင်း အပူပေးခြင်း (ပုံမှန်အားဖဲ့ ဖာရင်ဟိုက် ၃၀၀ မှ ၄၀၀ အထိ) ဖြစ်ပြီး အလွှာများကို အသုံးပြုသည့်အခါ မှုန်မှုန်များကို အရည်ပေါက်စေပြီး ညီညာသောအလွှာတွင် ကပ်စေရန် အသုံးပြုသည်။ အမှုဆောင်အပူချိန်မှုသည် အခြားနည်းဖြင့် အလုပ်လုပ်သည် - ၎င်းသည် အလွှာသည် အသုံးပြုမှုကြာမှုတစ်လျှောက် အပူချိန်မြင့်မှုကို အဆက်မပါဘဲ ခံနိုင်ရည်ရှိသည့် အများဆုံးအပူချိန်ကို ဖော်ပြပေးသည်။ ဤနှစ်များကို ရောထွေးမိပါက အကြီးမားသောပြဿနာများ ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်ပါသည်။ အကြောင်းမှာ ကုတ်စပ်ခြင်းသည် အစပိုင်းတွင် ကပ်စေသည့် အရည်အသွေးကို ဖန်တီးပေးပြီး အလွှာကို မှန်ကန်စွာ ဖွဲ့စည်းပေးသည်။ အမှုဆောင်အပူချိန်မှုသည် အလွှာသည် အောက်ဆီဂျင်ပျက်စီးမှု၊ အပူချိန်မြင့်မှုနှင့် အအေးခံမှု ပုံမှန်ထပ်ခါထပ်ခါဖြစ်ပွားမှုများနှင့် အခြားသေးငယ်သော ဓာတုပျက်စီးမှုများကို အချိန်ကြာမှုတစ်လျှောက် မည်မျှကောင်းစွာ ခံနိုင်ရည်ရှိကြောင်း ဖော်ပြပေးသည်။ အများအားဖဲ့ ပေါ်လီမာအလွှာများသည် အောက်ဆီဂျင်ထိတွေ့မှုကြောင့် ဓာတုအသုံးပြုမှုများ ပျက်စီးလာသည့်အတွက် ဖာရင်ဟိုက် ၅၀၀ အထိ ရောက်သည့်အခါ အလွန်မြန်မြန် ပျက်စီးလာတတ်သည်။ ထို့ကြောင့် အသုံးပြုမှုအတွက် အပူချိန်အချိန်တို အပူပေးမှုနှင့် လုပ်ငန်းခွင်တွင် ပုံမှန်အသုံးပြုမှုအတွင်း ဖြစ်ပေါ်လာသည့် အပူချိန်များကို အတိအကျ ခွဲခြားဖော်ပြရန် အထူးအရေးကြီးပါသည်။

လက်တွေ့ကျသော ခြားနားချက်ကို သတ်မှတ်ခြင်း - စက်မှုလုပ်ငန်းအတွက် ကုတ်ပါဒ်မှုဆိုင်ရာ မှုန်မှုန်မှုများအတွက် ၃၀၀°ဖာရင်ဟိုက်မှ ၁၈၀၀°ဖာရင်ဟိုက်အထိ စွမ်းဆောင်ရည် အကန့်အသတ်များ

စက်မှုလုပ်ငန်းဆိုင်ရာ အလွှာဖုံးမှုများသည် ဖော်မူလေးရှင်းအပေါ်တွင် အဓိကအားဖော်ထားသည့် ဓာတုပုံစံအရ ၃၀၀ ဒီဂရီဖာရင်ဟိုက်မှ ၁၈၀၀ ဒီဂရီအထိ အပူခါးသမ်းကြီးမှုအတွက် အသုံးပြုနိုင်သည့် အပူခါးသမ်းကြီးမှုအကျယ်အဝန်းကြီးတွင် အလုပ်လုပ်နိုင်ပါသည်။ အသုံးများသည့် အီပေါက်စီနှင့် ပေါလီအက်စ်တာ အလွှာဖုံးမှုများသည် အပူခါးသမ်းကြီးမှု ၃၀၀ မှ ၆၀၀ ဒီဂရီအတွင်းတွင် စက်ပစ္စည်းများ၏ အကာအကွယ်အိုးများနှင့် အိမ်ရှောင်ပစ္စည်းများကို ကောင်းစွာကာကွယ်ပေးနိုင်ပါသည်။ အပူခါးသမ်းကြီးမှုပိုမိုမြင့်မားသည့် အခြေအနေများအတွက် ဖလူရိုပေါလီမာနှင့် နိုင်လွန်အခြေပြုအလွှာဖုံးမှုများကို အသုံးပြုကြပါသည်။ ထိုအလွှာဖုံးမှုများသည် အပူခါးသမ်းကြီးမှု ၉၀၀ မှ ၁၀၀၀ ဒီဂရီအထိ အသုံးပြုနိုင်ပါသည်။ ထိုသို့သော အလွှာဖုံးမှုများကို အိုးန်းများအတွင်းနှင့် အိုင်းစ်ဟော့စ်မန်နီဖော့လ်များတွင် အသုံးပြုကြပါသည်။ အလွန်အမင်းပူပွန်းသည့် အခြေအနေများအတွက် ဆီလီကာနှင့် အလူမီနာ အမျော့မှုန်များဖြင့် ဖန်တီးထားသည့် အထူးသော ကော်ရီမစ်အလွှာဖုံးမှုများကို အသုံးပြုကြပါသည်။ ထိုအလွှာဖုံးမှုများသည် အပူခါးသမ်းကြီးမှု ၁၂၀၀ မှ ၁၈၀၀ ဒီဂရီအထိ ပုံသဏ္ဍာန်နှင့် ကာကွယ်မှုဂုဏ်သတ္တိများကို ထိန်းသိမ်းပေးနိုင်ပါသည်။ ထိုသို့သော အလွှာဖုံးမှုများကို တာဘိုင်းန်ဘလေးဒ်များ၊ ရောကက်နော့ဇ်များနှင့် စွန်းထားသည့် အမဲသုံးစွဲမှုများအတွင်းရှိ အစိတ်အပိုင်းများပေါ်တွင် အသုံးပြုကြပါသည်။ ထိုသို့သော နေရာများတွင် ပုံမှန်အလွှာဖုံးမှုများသည် လုံးဝပျက်စီးသွားမည်ဖြစ်ပါသည်။ အများအားဖော်ထားသည့် အလွှာဖုံးမှုများသည် အပူခါးသမ်းကြီးမှု ၃၀၀ ဒီဂရီအောက်တွင် အခက်အခဲမရှိဘဲ အလုပ်လုပ်နိုင်ပါသည်။ သို့သော် အပူခါးသမ်းကြီးမှု ၁၀၀၀ ဒီဂရီအထက်သို့ တက်လာသည့်အခါ ထုတ်လုပ်သူများသည် အောက်စီဒေးရှင်းဖြစ်စေသည့် ပြဿနာများကို ကာကွယ်ရန်နှင့် အပူခါးသမ်းကြီးမှုအရှိန်အဟုန်ကြီးမှုကြောင့် အလွှာဖုံးမှုများ အသုံးပြုသည့် မျက်နှာပုံပေါ်တွင် ကြီးမားစွာ ကပ်နေစေရန် အင်အောက်ဂဲနစ် အခိုင်အမာဖော်ပေးမှုများကို ထည့်သွင်းရန် လိုအပ်ပါသည်။

အလွှာဖုံးမှုဆေးမှုန်များ၏ ပစ္စည်းအလိုက် အပူခံနိုင်ရည်

အလွှာဖုံးမှုဆေးမှုန်များ၏ ပုံစံများသည် ၎င်းတို့၏ ဓာတုဖွဲ့စည်းမှုအရ အပူစွမ်းဆောင်ရည် အချက်အနက်များတွင် ကွဲပြားမှုရှိပါသည်။ မှန်ကန်သော ပစ္စည်းကို ရွေးချယ်ရာတွင် အသုံးပုံအသုံးစားမှု၏ လုပ်ဆောင်ချက် အချိန်ကာလ၊ အပူချိန်တက်လာမှုနှုန်းနှင့် ပတ်ဝန်းကျင်ထဲတွင် ထိတွေ့မှုများကို အထောက်အကူပြုရန် ပစ္စည်း၏ သဘောသမ်ဗေဒအရ ပျက်စီးမှုစတင်မှုအမှတ်များကို ကိုက်ညီအောင် ရွေးချယ်ရပါမည်။ အများအားဖြင့် အများဆုံးအပူချိန်သာမက ပျက်စီးမှုစတင်မှုအမှတ်ကိုလည်း ထည့်သွင်းစဉ်းစားရပါမည်။

အီပေါက်စီ၊ ပေါလီအီစ်တာ၊ ဖလူရိုပေါလီမာနှင့် နိုင်လွန်အခြေပြု အလွှာဖုံးမှုဆေးမှုန်များ- ၆၀၀–၁၀၀၀°F အထိ အောက်ဆီကိုင်ဒေးရှင်းနှင့် ပျက်စီးမှုစတင်မှု

အော်ဂဲနစ် ပေါလီမာအခြေပြုမှုန်များသည် အပူခံနိုင်ရည်နှင့်ပတ်သက်၍ အလွန်အမင်း ကန့်သတ်ခံရပါသည်။ ဥပမါအားဖြင့် အီပေါက်စီမှုန်များသည် ဖာရင်ဟိုက်တ်အပူခါး ၆၀၀ ဒီဂရီကျော်သည်နှင့် အောက်ဆီကိုင်ဒေးရှင်းကြောင့် ဓာတုအဆက်များ ပိုမိုမြန်စွာ ပျက်စီးလာပါသည်။ ထိုပျက်စီးမှုကြောင့် ပစ္စည်းသည် မျက်နှာပုံများပေါ်တွင် ကပ်နေမှုကို ဆုံးရှုံးပြီး ခဲမှုန်းမှုကို ထိရောက်စွာ ကာကွယ်နိုင်ခြင်းမရှိတော့ပါ။ ပေါလီအီစတာမှုန်များသည် အနည်းငယ်ပိုမိုကောင်းမွန်ပါသည်။ ၎င်းတို့သည် ဖာရင်ဟိုက်တ်အပူခါး ၇၀၀ မှ ၈၀၀ ဒီဂရီအထိ ခံနိုင်ရည်ရှိပါသည်။ သို့သော် အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ စိုထုံးမှုကို ထိရောက်စွာ ခံနိုင်ရည်မရှိတော့ဘဲ အပူပေးမှုကို အကြိမ်ကြိမ်ပြုလုပ်ပြီးနောက် ပြဿနာများ ပေါ်ပေါက်လာပါသည်။ ဖလူရိုပေါလီမာများနှင့် နိုင်လွန်များသည် ကာဗွန်-ဖလူရိုင်း အဆက်များ၏ အားကောင်းမှုနှင့် မော်လီကျူးများ၏ အနီးကပ်စွာ စီစဥ်ထားမှုကြောင့် ဖာရင်ဟိုက်တ်အပူခါး ၉၀၀ မှ ၁၀၀၀ ဒီဂရီအထိ ခံနိုင်ရည်ရှိသောကြောင့် ပိုမိုကောင်းမွန်သော ရွေးချယ်မှုများဖြစ်ပါသည်။ သို့သော် ထိုအော်ဂဲနစ်ပစ္စည်းများအနက် တစ်ခုမျှသည် အမြဲတမ်း မီးလောင်နေသော နေရာများ သို့မဟုတ် အပူခါးများကို အချိန်ကြာမြင့်စွာ ခံနိုင်ရည်ရှိသော အခြေအနေများတွင် အသုံးပြုနိုင်ခြင်းမရှိပါ။ အမှန်စင်စစ် ထိုပစ္စည်းများသည် ဖာရင်ဟိုက်တ်အပူခါး ၁၂၀၀ ဒီဂရီကို မရောက်မီ အလွန်အမင်း ပျက်စီးလာပါသည်။ ထို့ကြောင့် အပူခါးများသည် နေ့စဉ်လုပ်ဆောင်မှုများတွင် အရေးပါသော အစိတ်အပိုင်းဖြစ်သည့် စက်မှုလုပ်ငန်းများအတွက် အသုံးပြုရန် မသင့်တော်ပါသည်။

စီရမစ်-မြင့်တင်ပေးသည့် အလွှာဖုံမှုန်များ – စွမ်းအင်ထုတ်လုပ်မှုနှင့် လေကြောင်းအင်ဂျင်နီယာကဏ္ဍတွင် ၁၂၀၀–၁၈၀၀ ဖာရင်ဟိုက် အပူခါးမှုကို ယုံကြည်စိတ်ချရစွာ အသုံးပြုနိုင်ခြင်း

ကေရမစ်များဖြင့် ပြောင်းလဲထားသော အလွှာဖုံများသည် ဆီလီကာ၊ အလူမီနာနှင့် တစ်ခါတစ်ရံ ဇီရွနီယာများဖြင့် ဖန်တီးထားသော အင်္ဂါရပ်များပါဝင်သည့် အင်္ဂါရပ်များကို ပေါင်းစပ်ခြင်းဖြင့် ပုံမှန်အော်ဂေနစ်ပစ္စည်းများ၏ ကန့်သတ်ချက်များကို ကျော်လွန်နိုင်ပါသည်။ ဤအထူးအလွှာများသည် ဖာရင်ဟိုင်တ် ၁၂၀၀ မှ ၁၈၀၀ ဒီဂရီအထိ အပူချိန်များကို ပျက်စီးမှုမရှိဘဲ ခံနိုင်ရည်ရှိပါသည်။ ထို့ကြောင့် ၎င်းတို့သည် သဘောတော်မှု ဂေါ်စ်တာဘိုင်းန် အိုင်ဗ်များ၊ လေယာဉ်များ၏ အိုင်ဗ်စီစီမ်းစမ်းမှုစနစ်များ၏ အစိတ်အပိုင်းများနှင့် စွန်းထောက်စွန်းများကို မှိုအိုင်ဗ်များအတွင်း အသုံးပြုရန် အကောင်းဆုံးဖြစ်ပါသည်။ ဤအလွှာများကို ထူးခြားစေသည့် အရေးကြီးဆုံးအချက်မှာ ၎င်းတို့၏ မော်လီကျူလာအဆင့်တွင် ကေရမစ်နှင့် ပေါ်လီမာဖွဲ့စည်းပုံများ၏ ထူးခြားသည့် ပေါင်းစပ်မှုဖြစ်ပါသည်။ ထို့ကြောင့် ၎င်းတို့သည် အပူချိန်ပြောင်းလဲမှုများကို အလွန်ကောင်းစွာ ခံနိုင်ရည်ရှိပါသည်။ ပုံမှန်ပေါ်လီမာအလွှာများသည် အပူချိန်မြင့်မှုနှင့် အအေးခံမှုများကို ထပ်ခါထပ်ခါ ခံရပါက အလွှာများ ကွဲထွက်သွားတတ်သော်လည်း ၎င်းတို့သည် ထိုသို့သော အပူချိန်ပြောင်းလဲမှုများကို ခံနိုင်ရည်ရှိပါသည်။ ASTM D6932 အတိုင်း စံသတ်မှတ်ချက်များအရ အပူချိန်ပြောင်းလဲမှုစမ်းသပ်မှုများကို ပြုလုပ်သည့်အခါ ဤမြှင့်တင်ထားသည့် အလွှာများသည် ပုံမှန် အီပေါ်က်စီအလွှာများထက် အနည်းဆုံး လေးဆ ပိုမိုကြာရှည်စွာ ခံနိုင်ရည်ရှိပါသည်။ ထိုသို့သော ခံနိုင်ရည်ရှိမှုသည် လုံခြုံရေးအရ အရေးကြီးသည့် စက်ကိုယ်ထည်များတွင် အလွန်အရေးကြီးပါသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုစက်ကိုယ်ထည်များကို ထိန်းသိမ်းမှုစစ်ဆေးမှုများအတွင်း အလွန်မကြာခဏ အလွှာအသစ်များကို အသုံးပြုရန် မဖြစ်နိုင်သောကြောင့်ဖြစ်ပါသည်။

အပူလေးချက်ပြောင်းလဲမှုအောက်တွင် အဖ покရီးတင်းမှု၏ အမှန်တကယ်ဖြစ်ပေါ်လာသည့် စွမ်းဆောင်ရည်ကို အတည်ပြုခြင်း

အောက်စီဂျင်စနစ်များနှင့် တာဘိုင်းအိုင်းန်များ- အပူလေးချက်ပြောင်းလဲမှု ၅၀၀၀ ကျော်ပြီးနောက် ကပ်နေမှု၊ အရောင်ထိန်းသိမ်းမှုနှင့် ခြေးတက်မှုဒဏ်ခံနိုင်မှု

အမှန်တကယ်ဖြစ်ပေါ်လာသည့် ယုံကြည်စိတ်ချရမှုသည် အပူခါးပါးမှုနှင့် အအေးခါးပါးမှုများကို ထပ်ခါထပ်ခါဖြစ်ပေါ်စေသည့် အခြေအနေအောက်တွင် စွမ်းဆောင်ရည်ပေါ်တွင် မှီတည်ပါသည်။ စွမ်းဆောင်ရည်အတည်ပြုခြင်းစမ်းသပ်မှုများသည် အဖ покရီးတင်းမှုရှိသည့် အစိတ်အပိုင်းများကို အပူလေးချက်ပြောင်းလဲမှုများကို အရှိန်မြင့်ပေး၍ နှစ်များစွာကြာမှု အသုံးပြုမှုကို အတုယူပေးပါသည်။ အောက်စီဂျင်စနစ်များနှင့် တာဘိုင်းအိုင်းန်များအတွက် အတည်ပြုထားသည့် စံနှုန်းများတွင် အောက်ပါတို့ပါဝင်ပါသည်-

• ကပ်လျက်ရှိမှု တည်ငြိမ်မှု aSTM D6932 အရ -40°F (-40°C) မှ 185°F (85°C) အကြား အပူလေးချက်ပြောင်းလဲမှု ၅၀၀၀ ကျော်ပြီးနောက် အဖုအမာများ ကွဲထွက်မှုမရှိခြင်း
• အရောင် ထမ်းဆောင်မှု အရောင်ပြောင်းလဲမှု ΔE < 2.0 (မျှော်လင်းရှုမှုဖြင့် မမြင်နိုင်သည့် ပြောင်းလဲမှု) အရှည်ကြာစွာ ထိတ်တုန်မှုကြောင့် အရောင်များနှင့် အချောများ၏ UV နှင့် အပူခံနိုင်မှုကို အတည်ပြုခြင်း
• အပျက်အစီး ခံနိုင်ရည် aSTM B117 အရ ဆားမှုန်များဖြင့် ၅၀၀ နှစ်ကြာအောက်တွင် အခြေခံပစ္စည်းများ အိုက်စီဒိုင်ဇ်ဖြစ်မှုမရှိခြင်း၊ အပူလေးချက်ပြောင်းလဲမှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည့် ဖိအားများကို အတားအဆီးဖြစ်စေသည့် အကာအကွယ်အား အပ်န်းမှုများကို အတည်ပြုခြင်း

ဤနံပါတ်များသည် အဘယ်ကြောင့် အရေးကြီးသနည်း။ အဖြေမှာ အပူခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာမှု (thermal cycling) သည် အချိန်ကြာလျှင် ပုံမှန်အားဖြင့် ပုံစံများစွာသော ပျက်စီးမှုများကို မြန်ဆန်စေသည်။ ထို့အတူ ပစ္စည်းများသည် အပူခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာမှုအရ အနေအထားများ မတူညီစွာ ချဲ့ထွင်သည့်အခါ အဏုကြွင်းများ (microcracks) ဖြစ်ပေါ်လာပါသည်။ အထုပ်များနှင့် အခြေခံများ (coatings and substrates) တွင် ထိစပ်သည့် အစွန်းများတွင် အောက်ဆီဒေးရှင်းဖြစ်ပေါ်ပါသည်။ အပူနှင့် UV အလင်းရောင်များ ပေါင်းစပ်မှုအောက်တွင် အရောင်များသည် တဖြည်းဖြည်း မှိန်သွားပါသည်။ ထုတ်လုပ်သူများသည် ဤပြဿနာများကို ထိရောက်စွာ ကာကွယ်ပေးနိုင်ကြောင်း အထောက်အထားများဖြင့် သက်သေပြနိုင်ပါက လက်တွေ့ဘဝတွင် အကျိုးကျေးဇူးများ ရရှိပါသည်။ စက်ပစ္စည်းများသည် အစားထိုးရန် လိုအပ်သည့် အချိန်အထိ ပိုမိုကြာမှုရှိပါသည်။ စက်ပစ္စည်းပြုပြင်ရေးဆိုင်များသည် ပြုပြင်ရေးအတွက် ပိုမိုနည်းပါသည်။ မျှော်လင့်မထားသည့် စက်ပစ္စည်းမှုန်းခြင်းများသည် အလွန်နည်းပါသည်။ ဤအချက်များသည် ဓာတ်အားထုတ်လုပ်ရေးစက်ရုံများ၊ လေယာဉ်များနှင့် ကြီးမားသည့် စက်မှုထုတ်လုပ်ရေးစက်ရုံများ စသည့် လုပ်ငန်းများတွင် အလွန်အရေးကြီးပါသည်။ ထိုသည့်ပတ်ဝန်းကျင်များတွင် အထုပ်များ ပျက်စီးခြင်းသည် အမျှော်လင့်မထားသည့် အန္တရာယ်များကို ဖြစ်ပေါ်စေပါသည်။ ထို့အပ besides စနစ်များ၏ နေ့စဉ်လုပ်ဆောင်မှု စွမ်းဆောင်ရည်ကို လျော့နည်းစေပါသည်။